Jedzenie jest fotografowane wszędzie, ale prawie nigdzie nie jest naprawdę widoczne. Obrazy mnożą się szybciej, niż uwaga jest w stanie je utrzymać. Talerze krążą bez kucharzy, portrety bez ludzi, a jadalnie bez powietrza, hałasu, ciepła i zmęczenia. To, co powinno być wspomnieniem, staje się dekoracją. To, co powinno być historią, staje się treścią. A to, co powinno być dowodem, staje się szablonem. Zebrani tu fotografowie rzucają wyzwanie...